Obietnica decyzji dla konkretnej grupy
Ten tekst odpowie szybko, czy Twoja firma powinna wybierać Make czy Zapier — i dlaczego. Jeśli szukasz opłacalnych, wieloetapowych automatyzacji wybierz inaczej niż gdy potrzebujesz narzędzia dla nietechnicznych zespołów.
3 pytania, które rozstrzygają wybór
Czy Twoje automaty mają wiele kroków, pętle i rozgałęzienia? — Make zwykle lepszy.
Czy zależy wam na szybkim wdrożeniu przez marketing/HR bez wsparcia dev? — Zapier zwykle lepszy.
Czy liczy się koszt przy wysokim wolumenie zadań? — sprawdź model operacji vs zadań i policz progi.
Każde pytanie niżej ma krótki kierunek — niezbędne dla decyzji.
Czym są Make i Zapier (krótko, praktycznie)
Make (dawniej Integromat) to wizualny edytor scenariuszy, gdzie każdy moduł to operacja — dobre do złożonej logiki i zaawansowanej obróbki danych. Zapier to platforma z dużą liczbą gotowych konektorów i prostszym interfejsem, zaprojektowana pod szybkie wdrożenia. ([coldiq.com)
Co to znaczy w praktyce: jeśli Twój przepływ ma pętle, filtry i agregacje, w Make zbudujesz to bardziej przejrzyście; jeśli chcesz prosty lead → CRM → Slack, Zapier przyspieszy pracę.
Jak zacząć w 5 minut (niski próg)
Zmapuj scenariusz: ile zdarzeń miesięcznie, ile kroków na jedno zdarzenie.
Policz obecne koszty (ile zadań/operacji zużywa obecny workflow).
Zrób prosty test 2–3 kroków w obu narzędziach (konto free + 1 scenariusz).
Porównaj miesięczne koszty przy spodziewanym wolumenie.
podpowiedź techniczna: w Make jedna akcja w scenariuszu to "operacja"; w Zapier liczysz "task" za każdy wykonany krok — to klucz do porównań kosztów. ([cedarops.com)
Fakty → Skutek → Werdykt
Integracje i ekosystem
Fakt: Zapier podaje ~8 000 gotowych integracji; Make ma mniej konektorów, ale często głębsze możliwości API. ([zapier.com)
Skutek: Jeśli używasz niszowego systemu, Zapier częściej będzie miał gotowy konektor; jeśli potrzebujesz zaawansowanych operacji na jednym systemie, Make daje więcej kontroli.
Werdykt: Zapier dla szerokiego ekosystemu; Make dla głębokich, niestandardowych integracji.
Koszty przy skali
Fakt: Model rozliczeń różni się — Make liczy operacje (tańsze w liczbie przy złożonych przepływach), Zapier liczy taski (łatwość rozliczenia, ale drożej przy wielu krokach). Konkretne porównania i przykładowe kalkulacje pokazują znaczące oszczędności z Make w scenariuszach wieloetapowych. ([cedarops.com)
Skutek: Przy dużym wolumenie i wielu krokach koszt Zapier rośnie szybciej.
Werdykt: Make często tańszy przy skomplikowanych automatyzacjach; dla prostych przepływów różnica bywa niewielka.
Dojrzałość debugowania i testowania
Fakt: Make oferuje bardziej wizualne narzędzia do testowania scenariuszy i inspekcji przepływu; to ułatwia debugowanie złożonych procesów. ([webflow.com)
Skutek: Mniejsze zespoły developerskie szybciej znajdą błędy w Make przy złożonych procesach.
Werdykt: jeśli debugowanie i observability są priorytetem — Make.
AI i automatyzacje oparte na LLM
Fakt: Obie platformy rozwijają funkcje AI; Zapier mocniej integruje AI z gotowymi agentami i prostymi integracjami, Make rozwija natywne narzędzia AI i moduły do przetwarzania danych. ([softr.io)
Skutek: Dla prostych zadań generatywnych Zapier może dać szybszy efekt; dla pipeline’ów używających przetwarzania dokumentów czy ekstrakcji danych Make daje więcej kontroli.
Werdykt: Zapier dla szybkich AI-wstawek; Make dla AI w złożonych przepływach.
Porównanie szybkie (tabela)
| Kryterium | Kto wygrywa | Mini-werdykt |
|---|---|---|
| Łatwość startu | Zapier | Zapier — mniej krzywej uczenia. |
| Złożoność logiki | Make | Make — routery, iteratory, agregatory. |
| Koszt przy skali | Make | Make — częściej tańszy przy wielu krokach. |
| Liczba konektorów | Zapier | Zapier — większa baza integracji. |
| Debugowanie | Make | Make — lepsza inspekcja przepływów. |
Jak decyzja wpływa na wdrożenie (plusy i typowe skargi)
Plusy Make:
Skuteczny przy złożonych procesach i przetwarzaniu danych.
Lepsze narzędzia debugowania. Typowe skargi: wyższa krzywa uczenia; potrzeba wprawy przy estymacji kosztów operacji.
Plusy Zapier:
Szybkie wdrożenie dla nietechnicznych zespołów.
Ogromna liczba gotowych konektorów. Typowe skargi: koszty rosną przy długich, wieloetapowych przepływach; ograniczenia przy obróbce zagnieżdżonych danych.
Synteza: jeśli Twoja organizacja ma silne potrzeby integracyjne i lubi kontrolować logikę — Make. Jeśli priorytetem jest szybkie przyjęcie przez nie-technical users i szeroki zestaw gotowych konektorów — Zapier.
Werdykt per segment
Dla startupów marketingowych i zespołów HR: Zapier (szybki ROI, małe procesy).
Dla działów operacji, product/engineering: Make (skala, koszt-efektywność przy złożoności).
Dla firm z bardzo niestandardowymi systemami: porównaj konektory; często Zapier szybciej ma gotowy konektor, ale Make pozwoli wykonać więcej w jednym scenariuszu. ([zapier.com)
Typowy plan migracji (krótko, praktycznie)
Zrób audyt obecnych automatyzacji: lista scenariuszy + liczba kroków + miesięczny wolumen.
Przetestuj 1–2 krytyczne scenariusze w każdym narzędziu (free account) i policz koszty.
Migracja etapami: najpierw najmniej ryzykowne procesy, potem te najbardziej kosztotwórcze.
Dokumentacja i alerty: ustaw monitoring zużycia operacji/tasków.
Źródła i weryfikacja
Dla liczb integracji, modeli cenowych i porównań funkcji odwołuję się do porównań producentów i testów branżowych — zobacz na przykład szczegółowe porównanie Zapier vs Make. szczegółowe porównanie Zapier vs Make. ([zapier.com)
Jeśli jakaś informacja o liczbie integracji lub cenach jest krytyczna dla Twojej decyzji, sprawdź aktualne plany na stronach producentów (link powyżej) lub pobierz bieżące cenniki i przetestuj kalkulację według własnego wolumenu.
Podsumowanie — jednoznaczna puenta
Jeśli Twoje automaty są wieloetapowe i operujesz na dużym wolumenie → wybierz Make.
Jeśli priorytetem jest szybkie wdrożenie przez nietechniczne zespoły i szeroki ekosystem gotowych konektorów → wybierz Zapier.
Następny krok: policz liczbę kroków w swoich 3 najważniejszych scenariuszach i uruchom test porównawczy w obu narzędziach (5–30 minut na scenariusz). Jeżeli potrzebujesz porównań cenowych dokładnie do waszych liczb, przygotuj arkusz z wolumenami — to jedyny sposób, by oszacować realne koszty.
